Biznes praca

CEIDG – co to? Jak złożyć wniosek o wpis w CEIDG?

Zakładając własną działalność gospodarczą, konieczne jest złożenie wniosku do CEIDG. Co jednak konkretnie oznacza ten skrót i czym jest ten tajemniczy rejestr? W jaki sposób składa się wniosek do CEIDG?

CEIDG – co to jest?

CEIDG to skrót od Centrali Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Jest to elektroniczny spis osób fizycznych, przedsiębiorców, którzy działają na terenie Polski. Został on utworzony przez Ministerstwo Gospodarki i działa na podstawie przepisów ustawy o swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej w 2004 roku. W następnych latach były przeprowadzone nowelizacje, ostatnia miała miejsce w marcu 2018 roku. Podstawowym zadaniem CEIDG jest ułatwienie zakładania działalności przez przedsiębiorców, jak i dopełnianie podstawowych formalności. Przed centralizacją i informatyzacją, wiele osób miało problem ze znalezienie rozsianych po kraju jednostek.

Czym zajmuje się CEIDG?

CEIDG to publiczny rejestr przedsiębiorców i przedsiębiorstw, ale jego funkcje są znacznie szersze. Podstawowym zadaniem jest oczywiście rejestrowanie przedsiębiorców w bazie danych, będących osobami fizycznymi. Poza tym zbierając informacje, zajmuje się też ich udostępnianiem, zgodnie z wytycznymi ustawy.

CEIDG zajmuje się także udostępnianiem informacji o zakresie i terminie zmian w ewidencji oraz danych o osobach je wprowadzających. Istotnym zadaniem rejestru jest także publiczne darmowe udostępnianie danych, gromadzonych przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego. Z tych informacji można także wywnioskować dane o ustalonym pełnomocniku lub prokurencie, a także zakresie jego możliwości. Z założenia przyjmuje się, że wszystkie informacje zawarte w rejestrze są prawdziwe.

Praca przed komputerem

Jak złożyć wniosek o wpis do CEIDG?

Wniosek o wpisanie do rejestru CEIDG można złożyć w dwojaki sposób. Pierwszym z nich jest zgłoszenie się do urzędu gminy, gdzie wcześniej dokonało się rejestracji swojej działalności. Oczywiście oznacza to tradycyjne wypełnienie papierów formularza i osobiste pojawienie się w urzędzie.

Drugim sposobem jest złożenie takiego wniosku przez internet, za pomocą formularze CEIDG-1. Za jego pomocą można zgłosić rejestrację działalności gospodarczej, ale też zawiadomić o wszelkich zmianach danych firmy. Trzeba jednak pamiętać, że wraz z wnioskiem CEIDG-1 należy złożyć także: wniosek o wpis do REGON, zgłoszenie identyfikacyjne NIP, oświadczenie o wyborze formy opodatkowania, zgłoszenie płatnika do ZUS oraz oświadczenie o ubezpieczeniu dla rolników (w zależności od formy działalności).

Dodatkowo możliwości złożenia wniosku rozszerzają się o inne formy. Tak więc można pobrać wniosek online, wypełnić i wysłać do dowolnej gminy lub złożyć go osobiście. Wypełniając wniosek online także mamy kilka opcji – wysłanie online z podpisem elektronicznym lub wysłanie i późniejsze podpisanie w urzędzie gminy.

Co można zgłosić do CEIDG?

Wniosek do CEIDG składa się nie tylko w celu zarejestrowania powstającej działalności gospodarczej – powodów może być więcej. Oprócz tego, za pomocą formularzy można zgłosić:

  • Zmiany wpisu w rejestrze, przy czym data zmiany nie może być późniejsza niż data włożenia wniosku
  • Wniosek o zawieszenie działalności gospodarczej z podaniem daty faktycznej zawieszenia, z tym czy jest to na czas nieokreślony, czy określony
  • Wniosek o wznowienie działalności gospodarczej z podaniem daty wznowienia
  • Wniosek o wykreślenie przedsiębiorcy z CEIDG

Zerowy PIT – kto podlega zwolnieniu z opodatkowania wynagrodzenia?

Od sierpnia 2019 roku obowiązują przepisy podatkowe, mające ułatwić młodym osobom rozliczanie się z urzędem skarbowym. Na czym polega zerowy PIT i kto może skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania wynagrodzenia? Przedstawiamy.

Zerowy PIT dla młodych

Zerowy PIT dla młodych obowiązuje od 1 sierpnia 2019 roku. Przepisy dotyczą zwolnienia z opodatkowania wynagrodzenia osób do 26 roku życia. Jednak nie w każdym przypadku młodzi będą objęci ulgą.

Na czym to polega w praktyce? Zerowy PIT do 26 lat będzie przysługiwać tym osobom, które są zatrudnione na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenie, spółdzielczej umowy o pracę oraz umowy o pracę nakładczą. Nałożono jednak pewne ograniczenia – przychody nie mogą przekroczyć kwoty 85 528 roku w danym roku podatkowym. Dodatkowo limit ten w 2019 roku jest niższy i wynosi 35 636,67 zł.

Ponadto z ulgi tej nie mogą skorzystać osoby, które pobierają zasiłek dla bezrobotnych lub pracują na podstawie studenckich umów stażowych oraz umów o praktyki absolwenckie.

Zwolnienia z opodatkowania wynagrodzenia w 2019 roku

W 2019 roku sytuacja związane z wprowadzeniem PIT-u zerowego jest nieco bardziej skomplikowana, dlatego warto byłoby wyjaśnić podstawowe kwestie. Trzeba uściślić, że zwolnieniu z opodatkowania będzie podlegać tylko to wynagrodzenie, które pracownik uzyskał od dnia 1 sierpnia 2019 roku. Dotyczy to dochodu uzyskanego, czyli takiego, który jest do dyspozycji pracownika.

Trzeba też wiedzieć, że aby od sierpnia móc dostawać wyższe wynagrodzenie, które nie jest pomniejszane o zaliczkę na podatek dochodowy, należy złożyć oświadczenie, w którym zostanie określone, że dochody mają zostać w całości objęte zwolnieniem z PIT. Aczkolwiek w 2020 roku oraz w latach kolejnych nie będzie takiego obowiązku.

A czy trzeba składać PIT zerowy, oświadczenie? Nie, aczkolwiek wtedy taki pracownik dostanie zwrot dopiero po rozliczeniu w PIT-u rocznym.

PIT zerowy – jak wypełnić?

Wypełnienie PIT-u zerowego nie powinno nastręczać zbyt wiele problemów. W tym celu potrzebne będzie uzupełnienie druku PIT-0, w którym, oprócz danych podatnika, wpisuje się kwoty ulg.

W sekcji A druku PIT-0 należy podać dane osoby rozliczającej się. Sekcja B w całości poświęcona jest odliczeniom od dochodu/przychodu (np. za korzystanie z internetu).

PIT-0 a korzyści

Celem wprowadzania PIT-0 jest chęć aktywizacji młodych osób na rynku pracy. W praktyce osoby do 26. roku życia są zwolnieni z podatku dochodowego od osób fizycznych i jeśli nie przekroczą wspomnianej wyżej kwoty, ich wynagrodzenie będzie wolne od podatku.

A co to tak naprawdę oznacza? Po prosty wyższe zarobki. Warto zaznaczyć, że pozostali pracownicy objęci są podatkiem wynoszącym aż 32%. W ten sposób rząd chce również zatrzymać młodych ludzi w kraju. Zakłada się, że możliwość skorzystania z ulgi zapobiegnie wyjazdom za granicę w poszukiwaniu pracy, również tej tymczasowej.

Mówi się też o wadach tego rozwiązania. Przede wszystkim kontrowersje wywołuje fakt, że ulga dotyczy tylko konkretnych źródeł dochodu, które nie obejmują m.in. własnej działalności oraz umów o dzieło. Ponadto istnieje obawa, że pracodawcy zaczną „fikcyjnie” zatrudniać młode osoby.

Zatrudnienie

Job-sharing, leasing pracowniczy, telepraca – jakie są nietypowe formy zatrudnienia?

Nietypowe formy zatrudnienia cieszą się coraz większą popularnością, zarówno wśród pracodawców, jak i pracowników. Jakie są ich rodzaje? Na czym polegają? Omawiamy najciekawsze według nas nietypowe formy zatrudnienia na rynku pracy.

Samozatrudnienie

Coraz bardziej popularne w Polsce staje się samozatrudnienie. Na czym to polega? Na świadczeniu pracy w danej firmie w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej. Co istotne, w przepisach nie został określony termin „samozatrudnienie”. Najczęściej w ten sposób mówi się o osobach, które porzuciły etat i tę samą pracę wykonują dalej na własny rachunek.

Pracodawca może też przyjąć do pracy kandydata, który preferuję taką formę zatrudnienia. Jakie są tego wady i zalety? Niewątpliwą zaletą dla firmy jest obniżenie kosztów. A dla pracownika? Wynagrodzenie może być wyższe, jest też większa swoboda działania. Osoba „samozatrudniona” nie musi wykonywać pracy tylko dla jednej firmy, oczywiście, o ile w umowie, którą podpisuje, nie ma mowy o zakazie konkurencji. A wady? Trzeba we własnym zakresie prowadzić księgowość, opłacać składki i odprowadzać podatki. Nie obowiązują też przepisy chroniące przed rozwiązaniem stosunku pracy w przypadku kobiet w ciąży lub tych osób, którym do emerytury pozostało mniej niż cztery lata.

Leasing pracowniczy

Leasing pracownicy polega na pracy tymczasowej, która koordynowana jest przez agencje specjalizujące się w tej formie zatrudnienia. Jak to wygląda w praktyce?

Pracownik podpisuje umowę na czas określony z agencją pracy tymczasowej. W jej ramach może świadczyć pracę dla różnych firm, w zależności od zapotrzebowania. Co istotne, leasingowi podlega wykonywana praca, a nie sam pracownik.

Jakie płyną z tego korzyści dla pracodawcy? Nie musi zajmować się rekrutacją ani sprawami kadrowo-płacowymi. Może zyskać pracownika o specjalistycznych kompetencjach tylko na określony czas. Ma to też swoje wady – brak kontroli, problemy z komunikacją oraz z zaangażowaniem. Nie jest to rozwiązanie dla firm, które stawiają na długoterminowe relacje.

Telepraca

Telepraca zakłada wykonywanie pracy w miejscu innym niż siedziba firmy. Przy czym jej charakter oraz efektywność powinny spełniać standardy pracy wykonywanej w ramach tradycyjnej formy zatrudnienia. Częściej nazywane jest to pracą zdalną. Zwykle polega na tym, że pracownik wykonuje swoje obowiązki w domu. Może to być też praca mobilna (świadczenie usług u klienta), a także praca w telecentrach, czyli biurach znajdujących się poza siedzibą firmy, lecz nie w domu.

Ma to wiele zalet. Pracodawca może zmniejszyć koszty zatrudnienia związane z prowadzeniem biura i organizacją miejsca pracy. Co więcej, telepracownik zwykle jest też bardziej wydajny. Korzyścią dla niego jest możliwość elastycznego czasu pracy, zajmowania się w tym czasie członkiem rodziny itp. Wadą jest zmniejszenie kontroli przez pracodawcę oraz konieczność posiadania niezbędnego sprzętu zapewniającego pracę na odległość. Są też zagrożenia dla pracownika – ograniczone kontakty międzyludzkie, a także problemy z motywacją.

Wiele firm preferuje wyjście pośrednie – tradycyjną formę zatrudnienia połączoną z możliwości pracy zdalnej przez część dni.

Job-sharing

Ciekawym rozwiązaniem jest job-sharing. Polega to na rozbijaniu etatu pomiędzy dwóch lub kilku pracowników. Każdy z nich przychodzi do pracy w wyznaczonym terminie. Przy czym praca niekoniecznie musi być dzielona po równo, wynagrodzenie ustala się proporcjonalnie. Obowiązki są jednak zawsze wykonywane w ramach jednego etatu.

Chętnie korzystają z tego przedsiębiorstwa, które nie posiadają dużego zapotrzebowania na pracowników na danym stanowisku. Z drugiej strony decydują się na to zwykle osoby, które nie chcą pracować w pełnym wymiarze godzin, lecz zależy im na ciągłości w zatrudnieniu.

Praca nakładcza

Praca nakładcza, tak jak telepraca, również wykonywana jest w domu lub w miejscu innym, niż siedziba firmy. Lecz polega na wytwarzaniu przedmiotów lub ich części z materiału, który został dostarczony przed pracodawcę. Taką umowę łatwo jest jednak rozwiązać, ma ona charakter tymczasowy, dlatego niewiele osób się na nią decyduje.

Zakładanie działalności

Jakie są koszty prowadzenia firmy? Ile kosztuje założenie działalności?

Coraz więcej osób decyduje się na założenie działalności gospodarczej, pracę na własny rachunek. Trzeba jednak zdawać sobie sprawę, że niesie to za sobą koszty, które dla początkujących przedsiębiorców, bez zapasów finansowych, mogą być zbyt wysokie. Co należy wiedzieć o kosztach prowadzenia firmy?

Założenie działalności gospodarczej – ile kosztuje?

Na początek mamy dobrą wiadomość. Sam koszt założenia, rejestracji jednoosobowej działalności gospodarczej jest niski i tak naprawdę ogranicza się do opłacenia składki ZUS. Ale od początku.

Zarówno rejestracja w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG), jak i w Krajowym Rejestrze Sądowym jest bezpłatna. Nie zapłacisz również nic za zmianę istniejącego adresu firmy (np. uznasz, że siedziba firmy będzie mieścić się w innym miejscu).

Musisz natomiast określić, czy będziesz opłacać składkę preferencyjną ZUS, czy kwotę bez ulgi i oczywiście dokonać pierwszej wpłaty, której wysokość uzależniona jest od kwoty składki obowiązującej w danym roku.

Niestety, to tyle, jeśli chodzi o dobre wiadomości. Przechodzimy teraz do kosztów prowadzenia firmy.

Obliczanie kosztów działalności

Koszty prowadzenia firmy – opłaty administracyjne, skarbowe

Koszty prowadzenia firmy, na które nie masz wpływu, to opłaty administracyjno-skarbowe. Co się pod tym kryje? Przede wszystkim podatek dochodowy oraz podatek VAT. Jeśli posiadasz jednoosobową działalność gospodarczą, to jako formę opodatkowania możesz wybrać podatek dochodowy od osób fizycznych. Przy czym dochód jest to przychód pomniejszony o koszty jego uzyskania.

Przedsiębiorca musi także naliczać podatek VAT i odprowadzać go potem do urzędu skarbowego. Podstawowa stawka VAT w Polsce wynosi 23%.

Co miesiąc trzeba również odprowadzać składki na ubezpieczenie. Jeśli dopiero rozpoczynasz swoją działalność, to przez 24 miesiące od założenia firmy możesz skorzystać z preferencyjnych stawek.

Dodatkowo zapłacisz za wydanie różnych dokumentów, np. zaświadczenia o nadaniu numeru NIP lub zaświadczenia o niezaleganiu z podatkami, które będą Ci potrzebne np. w trakcie procesu wnioskowania o kredyt.

Koszty prowadzenia firmy – działalność bieżąca

Koszty związane z bieżącym prowadzeniem firmy będą różnić się w zależności od charakteru działalności. Co najczęściej się uwzględnia?

Konieczność wynajęcia biura oraz zakup jego wyposażenia. To opłaty za czynsz, media i telefon. Jeśli siedzibę firmy stanowi Twoje prywatne mieszkania, to i tak nie unikniesz wydatków, związanych m.in. z wyposażeniem biura, czyli zakupem materiałów biurowych, urządzeń niezbędnych do codziennego wykonywania pracy (np. komputer, drukarka) czy z zakupem samochodów. Możesz potrzebować także pieczątki, konieczny będzie zakup materiałów reklamowych, a także stworzenie i utrzymanie strony internetowej.

Oprócz tego jest jeszcze obsługa księgowa. Oczywiście, możesz się tym zająć samodzielnie, obniżając w ten sposób koszty, jednak często jest to nieopłacalne rozwiązanie. Zrozumienie podstawowych zagadnień z zakresu księgowości może zająć wiele czasu, a mimo to nietrudno jest o błąd. Korzystając z usług biur rachunkowych, będziesz musiał liczyć się z kosztami zaczynającymi się od 50-100 zł miesięcznie.

Jak widzisz, nie da się ustalić, jakie są średnie koszty prowadzenia firmy, ponieważ zależy to od zbyt wielu czynników. Jednak nie to jest ważne. Bardziej istotne jest, abyś miał świadomość ich istnienia oraz przygotował się na pierwszych kilka miesięcy, kiedy jeszcze nie zaczniesz zarabiać, a opłaty i tak będziesz musiał uregulować w terminie.

Kaski bezpieczeństwa

BHP – co powinien wiedzieć pracodawca? Szkolenia BHP, zasady bezpieczeństwa

Szkolenia BHP w firmie są obowiązkiem każdego pracodawcy. Zasady te zostały wpisane w przepisy kodeksu pracy, który przewiduje kto, kiedy, co ile i na jakich zasadach powinien przeprowadzać takie szkolenia.

BHP – co powinien wiedzieć pracodawca?

Podstawowym obowiązkiem pracodawcy jest zapewnienie bezpiecznego miejsca pracy swoim pracownikom. Oprócz tego jest on także zobowiązany do przeprowadzania okresowych szkoleń BHP, których częstotliwość będzie jednak uzależniona od tego, o jaką prace i stanowisko chodzi. Kto przeprowadza takie szkolenia? Musi je wykonać sam pracodawca lub zlecić to specjaliście z firmy zewnętrznej, która się tym zajmuje. Obowiązkiem pracodawcy jest także pamiętać o tym, że takie szkolenia przeprowadza się regularnie, co kilka lat.

Jakie rodzaje szkoleń BHP wyróżniamy?

Wyróżniamy tutaj dwa rodzaje szkoleń – wstępne oraz okresowe. Szkolenie wstępne odbywa się w czasie godzin pracy i przeznaczone jest dla nowych pracowników, którzy dopiero rozpoczynają karierę w firmie. Składa się ono z dwóch części – instruktażu ogólnego oraz instruktażu stanowiskowego. Jest ono bezwzględnie wymagane, by móc w ogóle być dopuszczonym do pracy i dotyczy każdego od nowo zatrudnionych pracowników, po studentów, praktykantów i uczniów.

Szkolenie okresowe z kolei odbywają się regularnie, jednak w zależności od formy wykonywanej pracy, czas ich powtarzalności będzie inny.

Warto jednak pamiętać o tym, że pracownik nie może zacząć pracy na swoim stanowisku przed przejściem szkolenia BHP.

Wstępne szkolenie BHP – czym jest?

Szkolenie wstępne, jak już zostało nadmienione, składa się z dwóch części: instruktażu ogólnego oraz stanowiskowego. Instruktaż ogólny dotyczy wszystkich i przeprowadza się go na początku, z kolei instruktaż stanowiskowy wykonuje się na początku, wobec każdego, kto wykonuje pracę w warunkach ze szkodliwymi czynnikami, ale też za każdym razem, gdy pracownik zostanie przeniesiony na inne stanowisko.

Ile trwa takie szkolenie? W przypadku instruktażu ogólnego nie może on trwać krócej niż 3 h. Z kolei długość trwania instruktażu stanowiskowego będzie zależna od rodzaju wykonywanej pracy. Pracownicy biurowi i administracyjni to 2 h szkolenia, a pracownicy inni (w tym prace fizyczne) to nie mniej niż 8 h.

Okresowe szkolenie BHP – co ile?

Okresowe szkolenie BHP jest obowiązkiem każdego pracodawcy, jednak jego częstotliwość będzie uzależniona od rodzaju pracy i zajmowanego stanowiska. Jak to wygląda dokładnie, prezentuje lista:

  • Pracownicy administracyjno-biurowi w grupie działalności o klasie ryzyka wyższej niż trzecia kategoria – raz na 6 lat, szkolenie powinno trwać nie krócej niż 360 min i może odbyć się w postaci kursu, seminarium lub samokształcenia kierowanego
  • Pracownicy administracyjno-biurowi w grupie działalności o kategorii do trzeciej klasy ryzyka – brak szkoleń okresowych
  • Pracodawcy, kierownicy, brygadziści – raz na 5 lat, szkolenie okresowe trwa nie mniej niż 720 min i jest w formie kursu, seminarium lub samokształcenia kierowanego
  • Pracownicy inżynieryjno-techniczni, technolodzy, organizatorzy produkcji, projektanci i instruktorzy – nie mniej niż 720 min i jest w formie kursu, seminarium lub samokształcenia kierowanego
  • Pracownicy służby BHP – raz na 5 lat, 1440 min w tym 180 min ćwiczeń, także w formie kursów, seminariów lub samoszkolenia kierowanego
  • Pracownicy narażeni na czynniki niebezpieczne, uciążliwe lub szkodliwe, a także pracodawcy odpowiedzialni za zachowanie bezpieczeństwa BHP – raz na 5 lat po 360 min, w formie kursów, seminariów lub samoszkolenia kierowanego
  • Pracownicy na stanowiskach robotniczych – raz na 3 lata po 360 min w formie instruktażu stanowiska pracy i wykładu
  • Pracownicy na stanowiskach robotniczych szczególnie niebezpiecznych – raz na 1 rok po 360 min w formie instruktażu stanowiska pracy i wykładu